θηλυμανής
θηλυμανής, mad after women
θηλυ-μᾰνής, ές,
- mad after women, AP 5.18 (Rufin.); Πόθοι Id. 9.16 (Mel.); of animals, ἵπποι θ. LXX Je. 5.8.
- II Act., maddening women, κροτάλων θ. ὄτοβοι Antim. Eleg. 17:—hence θηλυ-μᾰνία, ἡ, Sch. Opp. H. 1.536, Cat.Cod.Astr. 2.177.
θηλυ·μανής, ής, ές [ῠᾰ]
1 pass. qui a la passion des femmes, Anth. 5, 19 ; 9, 16 ; joint à λάγνος, Alciphr. 1, 6 ||
2 act. qui passionne les femmes, Antim. 17 Bgk.
Étym. θ. μαίνομαι.
θηλυμανής, ές, weibertoll, in Weiber rasend verliebt, πόθοι Mel. 54 (IX.16), vgl. Ruf. 14 (V.19); ὄτοβος κροτάλων Antimach. (IX.321).