θηλυγενής
θηλυγενής, of female sex, womanish
θηλῠ-γενής, ές,
- of female sex, womanish, στόλος A. Supp. 28, cf. E. Ba. 1156; ὄχλος ib. 117: Comp., Pl. Lg. 802e. Adv. -νῶς Eust. 10.27.
θηλυ·γενής, ής, ές [ῠ] de femme, féminin, Eschl. Suppl. 29 ; Eur. Bacch. 117 ||
Cp. -έστερος, Plat. Leg. 802e.
Étym. θῆλυς, γίγνομαι.
θηλυγενής, ές, weibliches Geschlechts, weiblich ; στόλος, Weiberschar, Aesch. Suppl. 28, wie ὄχλος Eur. Bacch. 117 ; auch Plat. Legg. VII.802e.
θηλυγενής
θηλυ-γενής, ές
γίγνομαι
- of female sex, womanish, Eur.