κίσηρις
κίσηρις, the pumice-stone
κίσηρις ( κίσηλις PHolm. 12.11, implied in Luc. Jud.Voc. 4), εως (Luc. l.c., -ιδος Thphr. (v. infr.), cf. Choerob. in Theod. 1.329 H.), ἡ,
- pumice-stone, Ar. Fr. 320.4, Alex. 124.9, Arist. EN 1111a13, Thphr. Lap. 22, etc. [ῐ in Comm. ll.cc., AP 6.295 (Phan.): κίσσηρις is erroneous in Thphr. l.c., Asp. in EN 65.4.]
κίσηρις, mieux que κίσσηρις, εως (ἡ) pierre ponce, Ar. fr. 309, 4 ; Alex. (Ath. 383d) ; Arstt. Nic. 3, 2, etc. ||
➳ [κῐ] Anth. 6, 295 ; gén. -εως, Luc. J. voc. 4, ou -ιδος, Th. Lap. 22.
κίσηρις, εως, ἡ, u. ä., s. κίσσηρις.
κίσηρις
κί_σηρις, εως
- the pumice-stone, Lat. pumex, Arist., Luc. deriv. uncertain