καλλίπνοος
καλλίπνοος, beautifully breathing
καλλῐ-πνοος, ον, contr. καλλίπνους, ουν,
- beautifully breathing, αὐλός Telest. 2.1; also of smell, κ. ἄνθη Hsch. s.v. κρίνα, prob. in Porph. in Ptol. 182.
καλλί·πνοος-ους, οος-ους, οον-ουν, au souffle agréable, aux doux sons, en parl. d’une flûte, Télest. (Ath. 617b).
Étym. κ. πνέω.
καλλίπνοος, zsgzn καλλίπνους, schön atmend, duftend, ἄνθη, Hesych. v. κρίνα ; – αὐλοί, schön geblasen, schön tönend, Telest. bei Ath. XIV.617b.