καλλίπαις
καλλίπαις, with beautiful children, blessed with fair children
καλλί-παις [ῐ], παιδος, ὁ, ἡ,
- with beautiful children, blessed with fair children, Λητώ Trag.Adesp. 178; κ. πότμος A. Ag. 762 (lyr.); κ. στέφανος E. HF 839: also in Prose, Pl. Phdr. 261a, Arist. ap. Ael. VH 1.14, Aristid. Or. 17(15).20.
- II beautiful child, Περσέφασσα κ. θεά E. Or. 964 (lyr.).
καλλί·παις, αιδος (ὁ, ἡ) [ῐ]
1 qui a de beaux enfants, Eschl. Ag. 762 ; fig. Plat. Phædr. 261a ||
2 formé de beaux enfants : κ. στέφανος, Eur. H.f. 839, couronne de beaux enfants ||
3 bel enfant, Eur. Or. 964.
Étym. κ. παῖς.
1. als adj. met mooie kinderen; overdr.:
2. subst. mooi kind:
καλλίπαις, παιδος, mit schönen Kindern ; οἴκων εὐθυδίκων καλλίπαις πότμος ἀεί Aesch. Ag. 740 ; καλλίπαις στέφανος, der Kranz schöner Kinder, Eur. Herc.Fur. 839 ; bei Plat. Phaedr. 261a heißt Phädrus so, als Vater schöner Reden ; – Νερτέρων καλλίπαις θεά, schönes Kind, Eur. Or. 962.
καλλίπαις
καλλί-παις,
- Iwith beautiful children, blessed with fair children, Aesch., Eur.
- IIa beautiful child, Eur.; v. καλλι- 2.