κανόνισμα
κᾰνόν-ισμα, ατος, τό,
- ruler, AP 6.295 (Phan.).
- II grammatical rule, Eust. 439.26.
κανόνισμα, ατος (τὸ) [κᾰ]
1 règle pour le papier, Anth. 6, 295 ||
2 règle grammaticale, Eust. p. 439, 26.
Étym. κανονίζω.
κανόνισμα, τό, p. = κανών, Lineal, φιλόρθιον σελίδων Phani. 3 (VI.295). Bei den Gramm. Declination u. Konjugation.
κανόνισμα
κᾰνόνισμα, ατος, τό,
= κανών I. 3, Anth.