καπράω
καπράω, to be lewd
καπρ-άω, of sows,
- want the boar, Arist. HA 572b24: metaph., to be lecherous, καπρῶσα γραῦς Ar. Pl. 1024, cf. Men. 917.
καπράω-ῶ, être en rut, en parl. d’une truie, Arstt. H.A. 6, 18, 7 ; fig. en parl. d’une femme débauchée, Ar. Pl. 1024 ; Mén. (Artém. 1, 12).
Étym. κάπρος.
καπράω, (κάπρος), von wilden Schweinen, ranzen, läufisch sein, ἔχειν πρὸς τὴν ὀχείαν ὁρμητικῶς, Arist. H.A. 6.18 ; VLL Uebertr. von geilen Weibern, Ar. καπρῶσα γραῦς, Plut. 1024, Eccl. 927 ; Menand. bei Artemid. 1.12.
καπράω,
κάπρος
- metaph. to be lewd or lecherous, Ar.