κατανωτιστής
κατανωτιστής, one who despises
κατανωτ-ιστής, οῦ, ὁ,
- one who despises, παντὸς δικαίου Dicaearch. 1.14.
κατανωτιστής, οῦ (ὁ) qui méprise, Dicéarq. p. 15 (v. le préc.).
Étym. κατανωτίζομαι.
κατανωτιστής, ὁ, der Hintenansetzende, der Verächter, Dicaearch.