κατάξηρος
κατάξηρος, very dry, parched
κατάξηρ-ος, ον,
- very dry, parched, γλῶσσαι Hp. Prorrh. 1.3, cf. Arist. de An. 422b5, Thphr. CP 6.18.3, etc.; τὸ κ. τῆς βώλου Alciphr. 3.35: metaph., ψυχὴ κ. LXX Nu. 11.6; τὸ κ. τῆς ἐπιθυμίας Alciphr. 1.22; of persons, κ. γινομένους πρός τι ἀπαγορεύειν stale, Plu. Lib.educ. 2.8c. Adv. -ρως, πυρέσσειν Antyll. ap. Orib. 9.23.6.
κατά·ξηρος, ος, ον, tout à fait sec, entièrement desséché, Arstt. An. 2, 10 ; Th. C.P. 6, 18, 3 ; fig. Plut. M. 8c ; τὸ κ. τῆς ἐπιθυμίας, Alciphr. 1, 22, le désir qui dessèche le cœur.
Étym. κ. ξηρός.
κατάξηρος, sehr trocken, dürr, Arist. anim. 2.10 u. Sp., auch übertr., τὸ κατάξηρον τῆς ἐπιθυμίας Alciphr. 1.22.