καταξιοπιστεύομαι
κατ·αξιοπιστεύομαι, prétendre se faire croire à l’encontre de, ou apporter des allégations invraisemblables contre ou à l’encontre de, gén. Pol. 12, 17, 1.
Étym. κ. ἀξιόπιστος.
καταξιοπιστεύομαι, nur Pol. 12.17.1 : ἵνα δὲ μὴ δόξωμεν τῶν τηλικούτων ἀνδρῶν καταξιοπιστεύεσθαι, μνησθησόμεθα μιᾶς παρατάξεως, entweder = Unglaubliches gegen sie vorbringen, oder = für uns mehr Glauben als für jene fordern, unsere Glaubwürdigkeit gegen jene geltend machen.