κατευνάζω

κατευν-άζω, aor. -ηύνᾰσα (v. infr.),

• put to bed, lull to sleep, Ἅλιον, ὃν αἰόλα νὺξ . . τίκτει κατευνάζει τε S. Tr. 95 (lyr.); of death, με δαίμων κατευνάζει Id. Ant. 833 (lyr.); ἐκτὸς αὐτὸν τάξεων κατηύνασεν assigned him quarters outside the army, E. Rh. 614: metaph., quiet, calm, πόντον A.R. 1.1155 (tm.); θηρὸς ἐρωήν Opp. C. 3.374 (tm.); μόχθων οὐδʼ Ἀίδης με κατεύνασεν gave me no rest from . ., AP 7.278 (Arch. Byz.); [κίνημα] Hierocl. in CA 24 p.474 M.:—Pass., lie down to sleep, ἐν τρητοῖσι κατεύνασθεν λεχέεσσιν Il. 3.448; to be quieted, ἔρως δοκῶν κατευνάσθαι λογισμοῖς Plu. Ant. 36.

κατευνάζω, niederlegen u. in Schlaf bringen ; ἐκτὸς αὐτὸν τάξεων κατηύνασεν Ἕκτωρ Eur. Rhes. 614 ; übertr., besänftigen, stillen, lindern ; den Schmerz, αἱμάδα ἠπίοισι φύλλοις Soph. Phil. 692 ; κατὰ δʼ εὔνασε πόντον Ap.Rh. 1.1155 ; θηρὸς ἐρωήν Opp. Cyn. 3.374 ; auch vom Tode, Soph. Ant. 827, u. von der Sonne, Ἅλιον, ὃν αἰόλα Νὺξ τίκτει κατευνάζει τε Trach. 95 ; μόχθων οὐδʼ Ἀΐδης με κατεύνασεν Archi. 33 (VII.278), wie παύω.
Pass. sich niederlegen zur Ruhe, ἐν τρητοῖσι κατεύνασθεν λεχέεσσιν Il. 3.448 ; übertr., ἔρως δοκῶν κατευνάσθαι Plut. Anton. 36.

†κατευνάζω

[κατ-, κατα- 5.]

3 pl. aor. pass. κατεύνασθεν.

In pass., to be laid or retire to rest Il. 3.448.

κατευνάζω and κατευνάω, aor. opt. κατευνήσαιμι, aor. pass. 3 pl. κατεύνασθεν, part. κατευνηθέντα: put to bed, lull to sleep, pass., lie down, sleep.

κατευνάζω fut. άσω

• to put to bed, lull to sleep, Soph.; of death, Soph.; ἐκτὸς αὐτὸν τάξεων κατηύνασεν assigned him quarters outside the army, Eur.; κ. τινὰ μόχθων to give one rest from . ., Anth.:—Pass. to lie down to sleep, Il.