κατευνάω

κατευν-άω,

• = κατευνάζω, ἄλλον μέν κεν ἔγωγε θεῶν . . ῥεῖα κατευνήσαιμι Il. 14.245, cf. 248: metaph., of stanching blood, αἱμάδα . . ἠπίοισι φύλλοις κατευνᾱσειεν S. Ph. 699 (lyr.):—Pass., τὸν μὲν ἐπὴν . . κατευνηθέντα ἴδησθε Od. 4.414, cf. 421.

κατευνάω, = κατευνάζω ; ἄλλον κεν κατευνήσαιμι Il. 14.245 ; pass. κατευνηθέντα Od. 4.414. – Vielleicht gehört hierher die unter κατευνάζω aus Soph. Phil. angeführte Form κατεονάσειε, wenn nicht der Vers der Strophe verderbt ist.

κατευνάω

[κατ-, κατα- 5.]

• • 1

    To lay to rest, cause to sleep : ἄλλον κε θεῶν κατευνήσαιμι Il. 14.245. Cf. Il. 14.248.

  • 2

    In pass., to be laid, lie down, to rest : τὸν ἐπὴν κατευνηθέντα ἴδησθε Od. 4.414. Cf. Od. 4.421.

κατευνάω fut. ήσω

• to put to sleep, Il.: metaph. to lull pain to sleep, Soph.:—Pass. to be asleep, Od.