κεντρίτης
κεντρίτης, prickly
κεντρ-ίτης, ου, ὁ,
- v. κεντρίνης III.
- II κ. κάλαμος prickly reed, PTeb. 152 (ii B.C.).
- III fem. κεντρ-ῖτις, ιδος, ἡ, place where a horse is tapped for dropsy, Hippiatr. 38.
- 2 κ. βοτάνη, magical plant, PMag.Par. 1.773.
κεντρίτης, ου (ὁ) [ῑ]
1 sorte de poisson, El. N.A. 1, 55 ||
2 sorte de serpent, El. N.A. 9, 11.
Étym. κέντρον.
κεντρίτης, ὁ, = κεντρίνης
a) nach Ael. H.A. 1.55, aber 9.11 eine Schlangenart.
a) nach Ael. H.A. 1.55, aber 9.11 eine Schlangenart.