κεντρίς
κεντρ-ίς, ίδος, ἡ,
- = διψάς II.1, Ael. NA 6.51.
κεντρίς, ίδος (ἡ) [ῐδ] sorte de serpent, El. N.A. 6, 51.
Étym. κέντρον.
κεντρίς, ίδος, ἡ,
1) = κεντρίον.
2) eine Schlangenart, = κεντρίτης, Ael. H.A. 6.51 ; s. auch κεντρίνης.
1) = κεντρίον.
2) eine Schlangenart, = κεντρίτης, Ael. H.A. 6.51 ; s. auch κεντρίνης.