κεραύνειος
κεραύνειος, wielding the thunder
κεραύν-ειος, ον,
- wielding the thunder, Ζεύς AP 7.49 (Bianor).
κεραύνειος, ος, ον, qui lance la foudre, ép. de Zeus, Anth. 7, 49.
Étym. κεραυνός.
κεραύνειος, Ζεύς, der den Donnerkeil schleudert, Bian. 13 (VII.49).
κεραύνειος, ον
κεραυνός
- wielding the thunder, Anth.