κερατιστής
κερατιστής, one that butts
κερᾱτ-ιστής, οῦ, ὁ,
- one that butts, LXX Ex. 21.29, 36.
κερατιστής, οῦ (ὁ) [ᾰ] qui heurte de ses cornes, Spt. Ex. 21, 29 et 36.
Étym. κερατίζω.
κερατιστής, ὁ, der mit den Hörnern Stoßende, VLL.