κεραύλης
κεραύλης, horn-blower
κεραύλ-ης, ου, ὁ,
- horn-blower, Archil. 172, Luc. Trag. 33.
κερ·αύλης, ου (ὁ) sonneur de trompe, Luc. Trag. 33 ; Archil. (Poll. 4, 71).
Étym. κέρας, αὐλέω.
κεραύλης, ὁ, = κεραταύλης ; Luc. Tragod. 33 ; Archil. bei Poll. 4.71.