κλεψιμαῖος
κλεψιμαῖος, stolen
κλεψῐμαῖος, α, ον,
- = κλοπιμαῖος, stolen, LXX To. 2.13, PLond. 2.422.3 (iv A.D.). Adv. -αίως, = Lat. furtim, Dosith. p.412 K.
κλεψιμαῖος, α, ον [ῐ] volé, Spt. Tob. 2, 13.
Étym. κλέπτω.
κλεψιμαῖος, = κλοπιμαῖος, gestohlen, Tobias 2.13.