κλέω

κλέω (A), Ep. κλείω (as Hom. always in Act., but in Pass. only κλέομαι; Trag. only κλέω, in lyr.),

• tell of, make famous, celebrate, ἔργʼ ἀνδρῶν . . τά τε κλείουσιν ἀοιδοί Od. 1.338, cf. h.Hom. 32.19; ἐγὼ δέ κέ σε κλείω Od. 17.418, cf. Hes. Op. 1, Th. 105, Stesich. 35, Inscr.Cos 218.7, prob. in Hermesian. 7.33; ἔν τʼ ἀλύροις κλέοντες ὕμνοις E. Alc. 447; Θέτιν . . κλέουσαι Id. IA 1046; κλέωἁ τὸν Ἀμύκλαις σιόν, Lacon. for κλέουσα τὸν Ἀμ. θεόν, Ar. Lys. 1299:—Med., γῆρυν, ἃν σοφοὶ κλέονται E. Fr. 369.7:—Pass., to be famed: c. dat., for a thing, φρένες . . ᾗς τὸ πάρος περ ἔκλεʼ (for ἐκλέεο) Il. 24.202; ἐγὼ δʼ ἐν πᾶσι θεοῖσι μήτι τε κλέομαι καὶ κέρδεσιν Od. 13.299; κλέεσθαι ἐν φορμίγγεσσι to be celebrated in lyric strains, Pi. I. 5(4).27; ἔνθʼ . . ἀγοραὶ Πυλάτιδες κλέονται where are held the famous meetings, prob. in S. Tr. 639 (lyr.).
• • II c. acc. et inf., sing how . ., B. 15.13. (κλεϝ-, cf. κλέος, κλύω, Lat. clueo: Skt. śrutás ( = κλυτός) ‘famous’, śṛṇóti ‘hear’.)

κλέω (B), Ep. κλείω,

• = καλέω, call, A.R. 1.217, 2.687, Opp. H. 5.536: impf. κλεῖον Orph. L. 195:—Pass., ἔνθα περ ἀκταὶ κλείονται Παγασαί A.R. 1.238 (cf. καλέω ΙΙ.3a); κλείονται γαλεοί Opp. H. 1.379; also κλέεται Nic. Fr. 71.5: 2 sg. impf. ἔκλεο Call. Del. 40.

κλέω ¹, (ΚΛΥ, κλέος, vgl. καλέω), im act. gew. κλείω, bekannt machen, rühmen, preisen ; ἐγὼ δʼ ἄν σε κλείω κατʼ ἀπείρονα γαῖαν Od. 17.418 ; τά τε κλείουσιν ἀοιδοί 1.338 ; Hes. O. 1, Th. 105 ; πολλὰ σὲ μουσοπόλοι μέλψουσι ἔντʼ ἀλύροις κλέοντες ὕμνοις Eur. Alc. 447, κλέουσαι I.A. 1046, an beiden Stellen κλείω v.l.  ; κλείουσα θεῶν γάμους Ar. Pax 779 ; sp.D., die es auch einfach für »sagen«, »nennen« gebrauchen, = καλέω, τήν τʼ ἀκίδα κλείουσι Opp. H. 5.536, καί μιν ἐπωνυμίην Φαέθοντα ἔκλεον Ap.Rh. 3.246 ; ἔκλησε findet sich in Nic. fr. bei Ath. II.35a ; κλεῶα Ar. Lys. 1299 ist dorische Form für κλέουσα. – Pass., ἐγὼ δʼ ἐν πᾶσι θεοῖσι μήτι τε κλέομαι καὶ κέρδεσιν Od. 13.298 ; ᾗς (φρεσὶν) τὸ πάρος περ ἔκλεʼ ἐπʼ ἀνθρώπους, impf., Il. 24.202 ; κλέονται ἐν φορμίγγεσσιν Pind. I. 4.29 ; in allgemeiner Bedeutung, οὐδέ πω ἔκλεο Δῆλος Callim. Del. 40 ; κλείονται Ap.Rh. 1.238. – S. auch das adj. verb. κλειτός.

κλέω

See κλείω.

κλέω

• 1make famous κλέονται δʼ ἔν τε φορμίγγεσσιν ἐν αὐλῳν τε παμφώνοις ὁμοκλαῖς μυρίον χρόνον (sc. ἥρωες) I. 5.27 ]ε σέο κλεόμενοι γε[ Δ. 4. c. 7.

κλέω Pass., Epic 2nd sg. imperf. ἔκλεο (for ἐκλέεο)

• to tell of, celebrate, Od., Hes., Eur.:—Pass. to be famous, Od., Pind.; ἔνθʼ ἀγοραὶ κλέονται where are held the famous meetings, Soph.