κναφικός

κνᾰφ-ικός, later γνᾰφ-, ή, όν,

• = κναφευτικός, Dsc. 4.160, Suid. s.v. κνάφος; γνᾰφική (sc. ἐργασία), ἡ, fullerʼs trade, PLond. 2.286 (i A.D.).