κνέφας

κνέφᾰς, τό, Att. gen. κνέφους Ar. Ec. 290, Com.Adesp. 35, later κνέφατος Plb. 8.26.10; dat. κνέφᾳ X. HG 7.1.15, κνέφεϊ AP 7.633 (Crin.), as if from κνέφος, cited by Hsch., Suid., Phot.: (cf. δνόφος):—

• darkness, Hom. (only in nom. and acc.), of the evening dusk, twilight, εἰς ὅ κε . . δύῃ τʼ ἠέλιος καὶ ἐπὶ κ. ἱερὸν ἔλθῃ Il. 11.194, 209: later, generally, darkness, δυσάλιον κ. A. Eu. 396 (lyr.); νυκτός Id. Pers. 357, cf. E. Ba. 510, etc.; τὸ κατὰ γᾶς κ. Id. Hipp. 836 (lyr.): metaph., τοῖον ἐπὶ κ. ἀνδρὶ μύσος πεπόταται A. Eu. 378 (lyr.).
• • • 2 morning twilight, πρῲ πάνυ τοῦ κνέφους Ar. Ec. 290; ἅμα κνέφᾳ at dawn, X. l.c., Cyr. 4.2.15.

κνέφας, αος, τό, att. auch gen. κνέφους, Ar. Eccl. 396, Sp. κνέφατος, Pol. 8.28.10 ; dat. κνέφαϊ, att. κνέφᾳ, Xen. Hell. 7.1.15, κνέφεϊ Crinag. 38 (II.733); vgl. δνόφος, νέφος, die Alten falsch von κενὸς φάους, Plut. pr. frig. 9;
Finsternis, Dunkelheit, bes. die zunächst nach Sonnenuntergang eintretende, die Abenddämmerung, oft ; ἠέλιος κατέδυ καὶ ἐπὶ κνέφας ἦλθεν Il. 1.475, vgl. 11.194 ; εἰ μελαίνης νυκτὸς ἵξεται κνέφας Aesch. Pers. 349 ; δυσήλιον Eum. 374 ; σκότιον, νύχιον, Eur. Bacch. 510, Troad. 543 ; auch τὸ κατὰ γῆς, Hipp. 836 ; ἀμφὶ κνέφας Xen. An. 4.2.9 ; – auch von der Morgendämmerung, πρῲ πάνυ τοῦ κνέφους Ar. Eccl. 290, ἅμα κνέφᾳ Xen. Hell. 7.1.15.

κνέφας

-αος, τό.

The evening dusk, the shades of night: ἐπὶ κ. ἦλθεν Il. 1.475. Cf. Il. 2.413, Il. 8.500, Il. 11.194 = 209=Il. 17.455, Il. 24.351: Od. 3.329=Od. 5.225, Od. 9.168 = 558=Od. 10.185 = 478=Od. 12.31 = Od. 19.426, Od. 18.370.

κνέφας (cf. γνόφος, δνόφος): darkness, dusk, of the first part of the night.

κνέφας κνέφεϊ as if from κνέφος

• • • 1darkness, evening dusk, twilight, Il., Aesch.; also, τὸ κατὰ γῆς κν. Eur.
    • 2later, the morning twilight or dawn, Lat. diluculum, κνέφᾳ at dawn, Xen.