κμητός
κμητός, wrought
κμητός, ή, όν,
- wrought, Hsch., EM 521.31:—found only in compds.
κμητός, adj. verb. zu κάμνω, gearbeitet, mit Mühe u. Anstrengung verfertigt ; Hesych. erkl. πεποιημένα, πεπονημένα. S. πολύκμητος.