κνήκινος
κνήκινος, of or from κνῆκος, safflower
κνήκ-ινος, η, ον,
- of or from κνῆκος, ἔλαιον PRev.Laws 53.15, al. (iii B.C.), PTeb. 122.11 (i B.C.), Dsc. 1.36.
κνήκινος, η, ον, de carthame, Diosc. 1, 44.
Étym. κνῆκος.
κνήκινος, von Safflor, z.B. ἔλαιον, Diosc.