κοίλασμα
κοίλασμα, hollow
κοίλ-ασμα, ατος, τό,
- hollow, LXX Is. 8.14; groove, Apollod. Poliorc. 182.7, Ath.Mech. 36.6; interior of a lamp, Hero Spir. 2.22.
κοίλασμα, ατος (τὸ)
1 cavité, trou, Apd. pol. 10 et 37 ; κ. περιφερές, Héron, creux cylindrique ||
2 filet tendu sur une fosse, Spt. Esaï. 8, 14.
Étym. κοιλαίνω.
κοίλασμα, τό, das Ausgehöhlte, die Höhlung, Sp.