κοιλιακός
κοιλιακός, of the bowels
κοιλι-ακός, ή, όν,
- of the bowels, ἀρρώστημα Plu. Ant. 49; διάθεσις Gal. 8.388; τὰ κ. Dsc. 1.42.
- II of persons, suffering in the bowels, ib. 73, Ruf. ap. Orib. 8.24.30, Philagr.ib. 5.20.2, Plu. Virt. et vit. 2.101c, Gal. 6.525.
κοιλιακός, ή, όν :
1 qui a un flux de ventre, Gal. 6, 525 ||
2 qui consiste en un flux de ventre, Gal. 19, 421.
Étym. κοιλία.
κοιλιακός, am Unterleibe, an der Verdauung leidend, Medic.