κοινοτροφικός
κοινοτροφικός, of or for group rearing
κοινο-τροφικός, ή, όν, (τρέφω)
- of or for group rearing, ἐπιστήμη Pl. Plt. 264d, 267d; ἡ -κή (sc. ἐπιστήμη) group rearing, ib. 261e, 264b, etc.
κοινο·τροφικός, ή, όν, qui concerne la vie (propr. la nourriture) commune, Plat. Pol. 264d, 267d ; ἡ κοινοτροφική (s. e. ἐπιστήμη) Plat. Pol. 261e, 264b, etc. l’art de nourrir en commun.
Étym. κοινός, τροφή.
κοινοτροφικός, ή, όν, zur gemeinschaftlichen Erziehung gehörig, Plat. Polit. 264b u. öfter.