κοινοφιλής
κοινοφιλής, loving in common
κοινο-φῐλής, ές,
- with common affection, κ. διανοίᾳ A. Eu. 985 (lyr., κοινωφελεῖ codd.).
κοινο·φιλής, ής, ές [ῐ] qui consiste en une affection commune, Eschl. Eum. 985 conj.
Étym. κοινός, φιλέω.
κοινοφιλής, ές, gemeinschaftlich liebend, nach Emend. bei Aesch. Eum. 940, κοινοφιλεῖ διανοίᾳ, wo die mss. κοινοφελεῖ haben, was »gemeinsam nützend« heißen soll. S. aber κοινωφελής.
κοινοφιλής
κοινο-φῐλής, ές
φιλέω
- loving in common, Aesch.