κύδιστος

κύδ-ιστος, η, ον, Sup. of κυδρός,

• most honoured, noblest, in Hom. freq. of Zeus and Agamemnon, Ζεῦ κύδιστε μέγιστε Il. 2.412, al.; Ἀτρεΐδη κ. 1.122, al.; of Athena, 4.515, Od. 3.378; of Hera, h.Ven. 42; of Leto, h.Ap. 62; of Anchises, h.Ven. 108; κύδιστʼ Ἀχαιῶν A. Fr. 238 (lyr.).
• • • 2 of things, greatest, κύδιστʼ ἀχέων Id. Supp. 13 (anap.): in Trag., Comp. κῡδίων [ῑ], ον, gen. ονος, τί μοι ζῆν δῆτα κύδιον; what profits it me to live? E. Alc. 960 (s.v.l.), cf. Andr. 639 (v.l. κύδιστον).

κύδιστος, [ῡ], superl., u. κυδίων, ον, Kompar. von κῦδος unmittelbar abgeleitet, zu κυδρός gehörig, ruhmvoller, der ruhmvollste, berühmteste ; Hom. nennt κύδιστος sowohl den Zeus, Il. 24.308, u. die Athene, Διὸς θυγάτηρ κυδίστη 4.515, als auch den Agamemnon, 1.122 ; auch Aesch. Suppl. 13 u. frg. hat den superl., wie Eur. den Kompar., Andr. 640 ; τί μοι ζῆν κύδιον ; was frommt es mir zu leben (vgl. κέρδιον) ? Alc. 963. Vgl. κυδέστερος.

κύδιστος

-η

[superl. fr. κῦδος.]

Most glorious or renowned.

Epithet of Athene Il. 4.515: Od. 3.378.

In voc. as epithet of Zeus Il. 2.412, Il. 3.276, 298, etc.

Of Agamemnon Il. 1.122, Il. 2.434, Il. 8.293, etc. : Od. 11.397 = Od. 24.121.

κύδιστος : most glorious.

κύδιστος κύ_διστος, η, ον Sup. of κυδρός, formed from κῦδος, as αἴσχιστος, sup. of αἰσχρός, from αἶσχος

• • Imost glorious, most honoured, noblest, Hom.
  • IIcomp. κυδίων nobler: τί μοι ζῆν δῆτα κύδιον; what boots it me to live? Eur.