κυματοφθόρος
κυματοφθόρος, plundering by sea
κῡμᾰτο-φθόρος, ον,
- plundering by sea, ἁλιαίετος E. Fr. 636 (κυματότροφος fed from the sea, Ruhnk.).
κυματο·φθόρος, ος, ον [ῡᾰ] fléau de la mer, Eur. fr. 637 Nauck (conj. κυματότροφος).
Étym. κῦμα, φθείρω.
κυματοφθόρος, [ῡ], auf den Wellen, dem Meere vernichtend, Eur. frg. Polyid. 1, l.d. , s. Valcken diatr. p. 202.