κυματόεις
κῡμᾰτό-εις, εσσα, εν, poet. for κυματίας, Arist. Fr. 640.18, Opp. H. 1.4.
κυματόεις, όεσσα, όεν [ῡᾰ]
1 couvert de vagues, Opp. H. 1, 4 ||
2 battu des vagues, Arstt. Pepl. 24.
Étym. κῦμα.
κυματόεις, [ῡ], εσσα, εν, wellenreich ; Ῥόδος Arist. ep. 3 (APP 9.23); Opp. H. 1.4.