κύμανσις
κύμανσις, undulation
κῡμ-ανσις, εως, ἡ,
- undulation, Arist. IA 709a27.
κύμανσις, εως (ἡ) [ῡ] gonflement ou soulèvement des vagues, Arstt. Inc. an. 9, 9.
Étym. κυμαίνω.
κύμανσις, ἡ, das Wellenschlagen, die Bewegung in einer Wellenlinie, Arist. incessu anim. 9.