κῦμα

κῦμα, ατος, τό, (κύω)

• anything swollen (as if pregnant): hence,
• • I wave, billow, of rivers as well as the sea, in sg. and pl.; κ. θαλάσσης Il. 2.209, al.; κ. ῥόοιο 21.263; κ. διϊπετέος ποταμοῖο ib. 268, 326; κύματʼ ἐπʼ ἠϊόνος κλύζεσκον 23.61; κύματʼ εὐρέϊ πόντῳ βάντʼ ἐπιόντα τε S. Tr. 114 (lyr.): less freq. in Prose, κύματος ἐπαναχώρησις Th. 3.89: collectively, ὡς τὸ κ. ἔστρωτο when the swell abated, Hdt. 7.193, cf. Arist. Mete. 344b35, al.
  • • 2 metaph., flood of men, κ. χερσαῖον στρατοῦ A. Th. 64, cf. 114 (lyr.), 1083 (anap.).
    • • b of the waves of adversity, etc., κ. ἄτης, κακῶν, Id. Pr. 886 (anap.), Th. 758 (lyr.), E. Ion 927; συμφορᾶς Id. Hipp. 824; κελαινοῦ κ. μένος, of passion, A. Eu. 832; κ. κατακλυσμὸν φέρον νόσων Pl. Lg. 740e.
      • c phrases: μάτην με κῦμʼ ὅπως παρηγορῶν A. Pr. 1001; πρὸς κῦμα λακτίζειν E. IT 1396; ἐκ κυμάτων . . γαλήνʼ ὁρῶ Id. Or. 279; ἐπʼ ῃόνι κύματα μετρεῖν Theoc. 16.60; ἀριθμεῖν τὰ κύματα Luc. Herm. 84.
    • 3 Archit., waved moulding, cyma, Λέσβιον κ. A. Fr. 78.
  • II from κύω (as κύημα from κυέω), foetus, embryo, νεόσπορον Id. Eu. 659; γέμουσαν κύματος θεοσπόρου E. Fr. 106; of the earth, κ. λαμβάνειν A. Ch. 128; δισσὸν κῦμʼ ἐλόχευσε τέκνων AP 6.200 (Leon.).
  • • 2 young sprout of plants, Thphr. HP 1.6.9; esp. of a cabbage, Gal. 6.642.

κῦμα, τό, von κύω, das Angeschwellte ;
   1) die Welle, Woge ; oft bei Hom. von dem bewegten Meere u. von der Brandung ; κύματʼ ἐπʼ ἠϊονος κλύζεσκον Il. 23.61 ; ἐπῶρσʼ ἄνεμόν τε κακὸν καὶ κύματα μακρά Od. 5.109, öfter, wie bei Pind. u. Tragg.; νεὼς καμούσης ποντίῳ πρὸς κύματι Aesch. Spt. 192 ; κύματʼ ἐν εὐρέϊ πόντῳ βάντʼ ἐπιόντα τε Soph. Trach. 113 ; ἐκ κυμάτων γὰρ αὖθις αὖ γαλήνʼ ὁρῶ Eur. Or. 279 ; in Prosa ; ὡς τὸ κῦμα ἔστρωτο Her. 7.193 ; κῦμα διαφεύγειν, sprichwörtlich, Plat. Rep. V.457b. – Auch ἀριθμεῖν τὰ κύματα, Luc. Hermot. 84. – Von Luftwellen, Plut. Pomp. 25. – Oft übertr., βοᾷ γὰρ κῦμα χερσαίου στρατοῦ Aesch. Spt. 64, die Heereswogen, wie 108, 1069 ; bes. von heranwogendem Unglück, στυγνῆς πρὸς κύμασιν ἄτης Prom. 888, vgl. Eum. 796, Suppl. 120 ; ἴδεσθέ μʼ οἷον ἄρτι κῦμα φοινίας ὑπὸ ζάλης ἀμφίδρομον κυκλεῖται Soph. Aj. 344 ; κακῶν, συμφορᾶς κῦμα, Eur. Ion 927, Hipp. 824. Aehnl. auch Plat., ἐὰν ἐπέλθῃ ποτὲ κῦμα κατακλυσμὸν φέρον νόσων Legg. V.740e.
   2) wie κύημα, die Frucht im Mutterleibe, die Geburt ; τροφὸς δὲ κύματος νεοσπόρου Aesch. Eum. 629, wie αὖθις τῶνδε κῦμα λαμβάνει Ch. 126, den Keim empfangen ; sp.D., δισσὸν κῦμα τέκνων Leon.Tar. 3 (VI.200); θεοῦ βαρὺ κῦμα φέρουσαν Ap.Rh. 4.1492. Auch bei Theophr. – Nach Galen. der Keim, junger Schoß des Kohls, der wie Spargel gegessen wurde. – In der Architektonik eine Verzierung, Hohlleiste, Aesch. fr. 70. S. κυμάτιον.

κῦμα

-ατος, τό

[κυ-, to swell, as in κυέω.]

• • 1

    A wave of the sea : ὥς τε μέγα κ. θαλάσσης νηὸς ὑπὲρ τοίχων καταβήσεται Il. 15.381. Cf. Il. 2.144, Il. 12.28 (comitative dat., to be carried by the . . . ), Il. 13.27, Il. 15.621, Il. 23.61, etc. : κύματα τροφόεντα, ἶσα ὄρεσσιν Od. 3.290. Cf. Od. 3.91, 299, Od. 5.54, 109, 224, 313, 320, 366, Od. 7.278, Od. 8.232, Od. 9.147, 485 (the wash of the thrown rock), Od. 10.93, Od. 12.419, Od. 13.88, etc.

    A wave of a river Od. 11.243.

  • 2

    Collectively, the wave or waves of the sea, the swell or surge of the sea, the swelling or heaving surface of the sea : ἀμφὶ κ. στείρῃ ἴαχεν Il. 1.481. Cf. Il. 1.483, Il. 4.422, Il. 9.6, Il. 12.285, Il. 14.16, Il. 17.264, etc. : κύματι πηγῷ πλάζετο (on the . . .) Od. 5.388. Cf. Od. 1.162, Od. 3.295, Od. 5.402, Od. 6.171, Od. 7.273, Od. 12.202 (breakers), Od. 13.99, etc.

  • 3

    In reference to the flowing surface of a river : θρῴσκων τις κατὰ κ. ἰχθύς Il. 21.126. Cf. Il. 21.240, 263, 268, 306, 313, 326, 382 : ἔσχε κ. (stayed his flow) Od. 5.451. Cf. Od. 5.461.

    So in reference to Ocean Od. 11.639.

κῡμα (κῦμα, -ατος, -α; -ατα, -άτων, -ασιν, -άτεσσιν.)

• 1wave, surge νῦν ψᾶφον ἑλισσομέναν ὁπᾷ κῦμα κατακλύσσει ῥέον O. 10.9 ὠκυπόρους κυμάτων ῥιπὰς P. 4.195 “χὠπόσαι ἐν θαλάσσᾳ καὶ ποταμοῖς ψάμαθοι κύμασιν ῥιπαῖς τʼ ἀνέμων κλονέονται” P. 9.48 τὸ δὲ πὰρ ποδὶ ναὸς ἑλισσόμενον αἰεὶ κυμάτων λέγεται παντὶ μάλιστα δονεῖν θυμόν N. 6.55 νᾶα κύματος fr. 1a. 4. ἦν γὰρ (sc. Δᾶλος) τὸ πάροιθε φορητὰ κυμάτεσσιν παντοδαπῶν ἀνέμων ῥιπαῖσιν fr. 33d. 2. ἁλὸς ἐπὶ κῦμα βάντες ἦλθον ἄγγελοι Pae. 6.100 ἄστρα τε καὶ ποταμοὶ καὶ κύματα πόντου fr. 136. met., ἀλλὰ κοινὸν γὰρ ἔρχεται κῦμʼ Ἀίδα N. 7.31

κῦμα (κύω): wave, billow; κατὰ κῦμα, ‘with the current,’ Od. 2.429.

κῦμα, ατος, τό, κύω

• anything swollen (as if pregnant):—hence,
• • Ithe swell of the sea, a wave, billow, Hom., etc.; collectively, ὡς τὸ κῦμα ἔστρωτο when the swell abated, Hdt.
  • • • bmetaph. of a flood of men, Aesch.:—metaph., κ. ἄτης, κακῶν, συμφορᾶς Aesch., Eur.
  • IIthe foetus in the womb, embryo, Aesch.; of the earth, Aesch.