κόρημα
κόρημα, a besom, broom
κόρ-ημα, ατος, τό,
- sweepings, refuse, Ar. Fr. 474: in pl., Hermipp. 47.10 (anap.).
- II besom, broom, Ar. Pax 59, Eup. 157, 228.4, Gal. 12.93.
κόρημα, ατος (τὸ)
1 balayure, Ar. fr. 408, etc. ||
2 balai, Ar. Pax 59, etc.
Étym. κορέω.
κόρημα, τό, das Ausgefegte, der Kehricht ; Ar. bei Poll. 10.29 ; Hermipp. bei Ath. XI.487f ; Poll. 6.94 ; – der Besen ; Ar. Pax 59 ; Eupol. bei Poll. 10.28.
κόρημα, ατος, τό,
κορέω
- a besom, broom, Ar.