κόρειος
κόρειος, of a maiden
κόρ-ειος, α, ον, (κόρη)
- of a maiden: τὸ κ., = κόρευμα, Sch. E. Alc. 178.
- II Κόρεια (sc. ἱερά), τά, the festival of Kore (Persephone), Plu. Dio 56, Hsch.
- 2 Κόρειον, τό, her temple, IG 14.217 (Acrae), Ath.Mitt. 49.5 (Attica, iii B. C.).