κορθύω
κορθύω (seul. prés. moy. 3 sg. κορθύεται) c. κορθύνω, Il. 9, 7.
κορθύω, in Haufen bringen, erhöhen (vgl. κορθύνω); Hom. sagt κῦμα κορθύεται, die Woge erhebt sich, schwillt an, Il. 9.7, Schol. ὑψοῦται.
κορθύω
[κορθ-, κορυθ-, κόρυς.]
In mid., of the sea, to rise into crests : κῦμα κορθύεται Il. 9.7.