λαιμαργέω
λαιμ-αργέω,
- = λαιμάσσω, Porph. Abst. 1.53.
λαιμαργέω , contr. [λαίμαργος ] fut. ptc. λαιμαργήσων Porph. Abst. 1.53 ‖ aor. ἐλαιμάργησα; to be a glutton Porph. l.c. etc. ‖ to eat voraciously Cyr.3 Cat. 6.31 etc.
λαιμαργέω-ῶ, être glouton, Porph. Abst. 1, 53, p. 90.
Étym. λαίμαργος.
λαιμαργέω, gefräßig sein, Sp., wie Schol. Ar. Nub. 1201.