λαιμοτόμος

λαιμο-τόμος, ον,

• throat-cutting, χείρ E. IT 444 (lyr.); σίδαρος Tim. Pers. 142; σφαγίς AP 6.306 (Aristo).
• • II proparox. λαιμότομος, ον, with the throat cut, E. Hec. 208 (lyr.); severed at the throat, κεφαλά Id. IA 776 (lyr.); Γοργοῦς λ. ἀπὸ σταλαγμῶν the blood dripping from the Gorgon’s severed head, Id. Ion 1054 (lyr.).

λαιμοτόμος -ον [λαιμός, τέμνω] that cuts or severs the throat, that slaughters Eur. I.T. 444 Aristo² (AP 6.306.4).

λαιμοτόμος, die Kehle abschneidend, χείρ, Eur. I.T. 444 ; σφαγίς, Aristo 1 (VI.306). – Aber λαιμότομος, mit abgeschnittener Kehle, l.d. , Eur. Hec. 209 ; Γοργοῦς λαιμοτόμων ἀπὸ σταλαγμῶν Ion 1055, die Tropfen von dem abgeschnittenen Haupte der Gorgo ; sp.D., wie φάρυγξ, Man. 1.317.

λαιμοτόμος λαιμο-τόμος, ον τέμνω

• • Ithroat-cutting, Eur., Anth.
  • IIproparox.