λαιμοδακής
λαιμοδακής, throat-biting
λαιμο-δᾰκής, ές, (δάκνω)
- throat-biting, ἀκίδες AP 6.5.2 (Phil.).
λαιμοδᾰκής -ές [λαιμός, δάκνω ] one who bites the throat Philip.1 (AP 6.5.2).
λαιμο·δακής, ής, ές [ᾰ] qui mord la gorge, Anth. 6, 5.
Étym. λαιμός, δάκνω.
λαιμοδακής, ές, die Kehle beißend, im Schlunde festhaftend, ἀκίδες ἀγκίστρων λαιμοδακεῖς Philp. 22 (ot, 5).
λαιμοδακής
λαιμο-δακής, ές
δᾰκεῖν
- throat-biting, Anth.