λαλάζω
λᾰλάζω,
- = λαλαγέω, ὥστε κῦμα λ. Anacr. 90; but λαλάξαι· τὴν γλῶσσαν ἐξελεῖν, Hsch.
λᾰλάζω aor. ptc. λαλάξας Hsch.; to babble, prattle, make noise: ὥστε κῦμα πόντιον like waves of the sea Anacr. 48.2.
λαλάζω [ᾰλ] c. λαλαγέω, Anacr. 90.
λαλάζω, wie λαλαγέω, schwatzen, plaudern, Hesych.; von den plätschernden od. rauschenden Wellen des Meeres, Anacr. bei Ath. X.447a.