Logeion | λαλητικός

λᾰλ-ητικός, ή, όν,

λᾰλητικός -ή -όν [λαλητός] chatty Aristoph. Eq. 1381.

λαλητικός, ή, όν [ᾰ] qui parle volontiers ou facilement, Ar. Eq. 1381.

Étym. λαλέω.

λαλητικός -ή -όν [λαλέω] praatziek.

λαλητικός, zum Schwatzen geschickt, schwatzhaft, Ar. Eq. 1381.

λαλητικός λᾰλητικός, ή, όν λαλέω

λαλητικός