λάλος

λάλος [ᾰ], ον,

• talkative, babbling, loquacious, E. Supp. 462, Ar. Pax 653, Pl. Grg. 515e, Theoc. 5.75; λ. τρόπις, of Argo, Orph. A. 709; λ. γῆρας AP 7.417.10 (Mel.); of women, dub. in Arist. Pol. 1277b23; of birds, Id. HA 536a24 (Comp.): metaph., λάλοι πτέρυγες AP 7.195 (Mel.); λ. κερκίς AJA 17.162 (Cyrene); of the swallow, Arr. An. 1.25.8; ὕδωρ Anacreont. 11.7; τὸ λ., = λαλιά, Philostr. Im. 1.5; of style, ἡ ἰδέα τοῦ λόγου λ. μᾶλλον ἢ ἐναγώνιος Id. VS 2.30: irreg. Comp. λαλίστερος Ar. Ra. 91, Alex. 92, Men. 416, Arist. HA l.c.: Sup. λαλίστατος E. Cyc. 315, Men. 164.

λά̆λος -ον [λαλέω] loquacious, talkative, chatterbox Eur. Suppl. 462 Plat. Gorg. 515e Aristoph. Ach. 716, al. Diod. 18.62.4 etc.; γυνὴ λ. chatterbox Aristot. Pol. 1277b 23 (v.l.); τῶν ἀκρίδων λαλίστερος more loquacious than locusts Long. 1.17 | fig. of animals: of birds Aristot. H.A. 536a 24; of swallows Arr. An. 1.25.8; of the wings of cicadas Meleag. (AP 7.195.4) | ὕδωρ λ. babbling water [Anacr.] 12.7 | subst. τὸ λάλον loquacity Philostr. Im. 1.5.1 ‖ compar. λαλίστερος Men. fr. 309 Long. l.c. | superl. λαλίστατος Men. fr. 129.1.

λάλος, ον, geschwätzig, plauderhaft ; Eur. Suppl. 462 ; Ar. Ach. 716, Thesm. 393 ; sp.D., γῆρας Mel. 127 (VII.417); auch τέττιξ, Bian. 3 (IX.273); u. in Prosa, Plat. Gorg. 515e ; Arist. Polit. 3.4 ; Sp., übh. = sprechend, ἐγὼ γὰρ λάλος οὐκ ἀνδριὰς (stumm wie eine Bildsäule) εἶναι βούλομαι Luc. Vit.auct. 3 ; – τὸ λάλον, die Geschwätzigkeit, Philostr. – Auch act., λάλον Φοίβου ὕδωρ, das beredt macht, Anacr. 11.7 ; vgl. Schol. Eur. Phoen. 222. – Dazu gehört der unregelmäßige Kompar. λαλίστερος, Ar. Ran. 91, Alexis Ath. IV.133c ; superl. λαλίστατος, Eur. Cycl. 315 ; sprichwörtlich λαλίστερος τρυγόνος, Menand. bei Zenob. 6.8.

λάλος .λάλος (ᾰ), ον

• talkative, babbling, loquacious, Eur., Plat., etc.:—metaph., λάλοι πτέρυγες Anth.:—irr. comp. λαλίστερος Ar.: Sup. λαλίστατος Eur.