λαμπρυντικός
λαμπρυντικός, making bright and clean
λαμπρ-υντικός, ή, όν,
- making bright and clean, προσώπου Dsc. 2.135, cf. Crito ap. Gal. 12.446.
λαμπρυντικός -ή -όν [λαμπρύνω] that brightens, whitens, cleans Diosc.2 2.135.
λαμπρυντικός, ή, όν, qui rend brillant, Diosc. 2, 164.
Étym. λαμπρύνω.
λαμπρυντικός, hell, klar machend, καὶ ῥυπτικός, Diosc.