λανθάνω
λανθάνω, λανθάνω, λήσω, ἔλαθον, λέληθα, ΧΧΧ, ΧΧΧ, escape the notice of (+ acc)
- B causal ληθάνω, aor. 2 λέλᾰθον, v. infr. B.
- C Med. and Pass., λανθάνομαι Arist. Po. 1455a25 (s.v.l.), λήθομαι Il. 11.790, A. Ag. 39; Dor. λάθομαι [ᾱ] Pi. O. 8.72: Ep. impf. λανθανόμην Od. 12.227: fut. λήσομαι 1.308; Dor. λᾱσεῦμαι Theoc. 4.39, also λελήσομαι E. Alc. 198: aor. 1 ἐλησάμην or λησάμην only in late Ep., Maiist. 47, Mosch. 3.62 (Dor. λᾱσ-), Q.S. 3.99, etc.; also ἐλήσθην, Dor. inf. λασθῆμεν Theoc. 2.46, cf. διαλανθάνω: aor. 2 ἐλᾰθόμην, Ep. λαθ-, Il. 13.835, E. Hipp. 289: rare in Prose exc. in compds., Plu. Caes. 38; also Ep. redupl. λελάθοντο, etc., v. infr. C: pf. λέλησμαι S. El. 342, Pl. Phdr. 252a; Ep. λέλασμαι, part. λελασμένος, etc.; cf. ἐπιλήθω.
- A in most of the act. tenses, escape notice (freq. joined with a neg.):—Constr.:
- 1 c. acc. pers. only, escape his notice, λάθε δʼ Ἕκτορα Il. 22.277; οὐδέ σε λήσει 23.326; οὐ λῆθε Διὸς πυκινὸν νόον 15.461, cf. Od. 11.102, al.; [τοῦτον] οὐκ ἔστι λαθεῖν ὄμματα φωτός A. Ag. 796 (anap.); οὐ λάθει μʼ ὀργά S. El. 222 (lyr.), cf. Ph. 207 (lyr.); τουτί μʼ ἐλελήθειν Ar. Nu. 380; εἰ λανθάνει σε perhaps you donʼt know, Men. Sam. 78: impers., λεληθέναι οὐ θαυμάζω τὸ πλῆθος περὶ τούτου it escaped the notice of the people, X. Hier. 2.5; σὲ δὲ λέληθεν περὶ τοῦτο ὡς . . Pl. Lg. 903c.
- 2 most freq. with a part. added, in which case we usually translate the part. by a Verb, and express λανθάνω by an Adv., unawares, without being observed; either,
- a c. acc. pers., ἄλλον τινὰ λήθω μαρνάμενος I am unseen by others while fighting, i.e. I fight unseen by them, Il. 13.273; πάντας ἐλάνθανε δάκρυα λείβων Od. 8.93, cf. 12.17, 220, 19.88, al., Pi. O. 1.64, 6.36, Hdt. 8.25: freq. in Trag. and Att., μὴ λάθῃ με προσπεσών lest he come on unseen by me, S. Ph. 46, cf. 156 (lyr.); ὅπως μὴ λήσουσιν αὐτοὺς αἱ νῆες . . ἀφορμηθεῖσαι should put to sea without their observing them, Th. 8.10; or,
- b without an acc., φονέα ἐλάνθανε βόσκων he maintained the murderer unawares, Hdt. 1.44; λέληθας ἐχθρὸς ὤν S. OT 415; δουλεύων λέληθας Ar. V. 517; συνέβη δὲ ὑπερημέρῳ γενομένῳ λαθεῖν D. 21.89: the reflex. Pron. may be supplied and is sts. added, λέληθεν αὑτὸν τοῖς ξυνοῦσιν ὢν βαρύς S. Fr. 103; ἕως σαυτὸν λάθοις διαρραγείς Ar. Pax 32, cf. Nu. 242, X. An. 6.3.22: sts., however, a different object must be supplied from the context, βάλλοντες ἐλάνθανον (not ἑαυτούς, but Τρῶας) Il. 13.721; ἐλάνθανε [πάντας] ἔχων Hdt. 8.5; μὴ διαφθαρεὶς λάθῃ [τινὰ ὁ βίος] S. Ph. 506; μὴ λάθῃ [ἡμᾶς] φύγδα βάς A. Eu. 256 (lyr.), cf. Th. 4.133, etc.—In a few examples this constr. is reversed, and λαθών is put in the part., as in our idiom, ἀπὸ τείχεος ἆλτο λαθών (for ἔλαθεν ἁλόμενος) Il. 12.390; ἣ . . λήθουσά μʼ ἐξέπινες S. Ant. 532.
- 3 rarely c. acc. et inf., μή σε λαθέτω ὑπερτιθέμεν let it not escape thee to . ., i.e. forget not to . ., Pi. P. 5.23; ἔλαθεν αὐτὸν σύνθημα δοῦναι Plu. Arist. 17; σφᾶς λέληθε Θεόδωρον εἶναι it has been unnoticed that it was . ., Paus. 9.41.1.
- 4 folld. by a relat. clause, οὐδέ με λήθεις, ὅττι θεῶν τίς σʼ ἦγε thou escapest me not, it is not unknown to me, that some god led thee, Il. 24.563; οὐδέ ἑ λήθει, ὅππως . . 23.323; ἐδόκεες θεοὺς λήσειν οἷα ἐμηχανῶ thou thoughtʼst to escape the gods’ notice in . ., Hdt. 8.106; οὔκουν με . . οἷα πράττεις λανθάνει Ar. Eq. 465; οὐ λανθάνεις με, ὅτι . . X. Mem. 3.5.24, cf. Smp. 3.6, 13; ὁ γείτων λ. τινὰ οὐ μόνον ὅτι πράττει, ἀλλʼ εἰ . . Pl. Tht. 174b.
- 5 abs., escape notice or detection, S. Tr. 455, Th. 1.37, 69, al.; λάθε βιώσας Epicur. Fr. 551; λανθάνει τὸ οὖρον προσπῖπτον Hp. Coac. 464.
- B causal, make one forget a thing, c. gen. rei, in compds. ἐκληθάνω, ἐπι-λήθω; the simple Verb only in Ep. redupl. aor. 2, ὄφρα . . λελάθῃ ὀδυνάων that . . he may cause him to forget his pains, Il. 15.60; πόλιν λελάθοιτε συντυχιᾶν Lyr.Adesp. 140.9: but
- II in late Ep., λέλαθον, = ἔλαθον, escaped notice of, ἑὸν νόον, τοκῆας, A.R. 2.226, 3.779, cf. Orph. A. 876.
- C Med. and Pass., let a thing escape one, forget,
- 1 forget simply, in pres. (abs.), σὺ δὲ λήθεαι Il. 11.790: c. gen., Κίρκης μὲν ἐφημοσύνης . . λανθανόμην Od. 12.227, cf. Pi. O. 8.72; οὔ ποτε λήσομαι αὐτῶν Od. 1.308; ἄλγος, οὗ ποτʼ οὐ λελήσεται E. Alc. 198: mostly in aor. 2, ἀλκῆς λαθέσθαι A. Supp. 731; νόστου τε λαθέσθαι Od. 9.97; πῶς ἂν . . Ὀδυσῆος . . λαθοίμην; 1.65: also in redupl. aor., οὐδὲ σέθεν . . θεοὶ μάκαρες λελάθοντο Il. 4.127; μή τίς μοι ἀπειλάων λελαθέσθω 16.200; οὐ δυνάμην λελαθέσθʼ Ἄτης 19.136 (but in Hes. Th. 471 like the Act., ὅπως λελάθοιτο τεκοῦσα that she might bear unknown): so in pf., τῶν δὲ λέλασται Il. 5.834; ἐμεῖο λελασμένος 23.69; κείνου λελῆσθαι S. El. 342, etc.; ἑταίρων πάντων λέλησται Pl. Phdr. 252a: with a relat. clause, λελασμένος ὅσσʼ ἐπεπόνθει Od. 13.92: fut. Med. in pass. sense, once in S., οὐδέ ποτε λησόμενον οἷον ἔφυ κακόν never will be forgotten, El. 1249 (lyr.); cf. ἐπιλανθάνω.
- 2 forget purposely, pass over, ἢ λάθετʼ ἢ οὐκ ἐνόησεν either he chose to forget it . ., Il. 9.537; μαθοῦσιν αὐδῶ, κοὐ μαθοῦσι λήθομαι A. Ag. 39.
- II in later writers fut. Med. is used like Act., escape notice, ἡμᾶς Arist. APr. 66a31, cf. A.R. 3.737, Luc. Sacr. 14: abs., Alciphr. 3.52.
❶ act.
🄰 abs. to escape notice, be unobserved, remain unknown or hidden, without acc. ‖ with ptc. pred. of subj. | with reflex. value (without acc. of pron.) to be unaware, not realize, not know | rar. with reflex. pron. ‖ with acc. of relation or | adv. form with neut. adj. or pron. ‖ rar. with
🄱 to escape notice, be unobserved, remain unknown or hidden: τινα from s.o. | s.times impers. ‖ with ptc. pred. of subj. | reflex. with acc. of pron. ‖ with depend. obj. or subj. cl. | with rel. or interrog. ‖ with inf. to omit, forget
🄲 causat. (epic aor. redupl.) to cause to be forgotten: τινά τινος sthg. by s.o.
🄳 ptc. in adv. locut. secretly, imperceptibly
❷ mid.
🄰 rar. = act. (in fut. and aor. mid.), with acc. and ptc. pred.
🄱 (also in aor. pass. and pf. mid.) to let slip from oneʼs grasp, omit, forget ‖ to forget oneself | τινος s.o. or sthg. | with rel.
❶ act.
🄰
🄱 to escape notice, be unobserved, remain unknown or hidden
🄲 causat. (epic aor. redupl.) to cause to forget
🄳 ptc. in adv. locut.: ἐν τῷ λεληθότι secretly, imperceptibly IoMal. Chron. 3 p. 62 = εἰς τὸ λεληθός Eus.1 L.C. 15.5 = κατὰ τὸ λεληθός Bas. Iud. 3 = κατὰ τὸ λανθάνον Bas. Reg.fus. 6.1
❷ mid.
🄰 rar. = act. (in fut. and aor. mid.)
🄱 (also in aor. pass. and pf. mid.) to let slip from oneʼs grasp, omit, forget Il. 9.537 etc. ‖ to forget onself Il. 11.790 etc. |
● pres.
1. verborgen zijn voor, onopgemerkt blijven voor, aan de aandacht ontsnappen van,
2. verborgen blijven voor jezelf niet merken dat, niet beseffen dat,
3. med. vergeten:
4. causat. redupl. aor., met acc. laten vergeten:
1) verborgen sein, sich verborgen halten, unbemerkt bleiben, teils absolut, τὸν δεδρακότʼ εἴτε τις εἷς ὢν λέληθεν εἴτε πλειόνων μέτα Soph. O.R. 246 ; μὴ δόκει λεληθέναι Eur. Rhes. 940 ; Isocr. 1.16 ; λανθάνειν ἐπειρᾶτο, Xen. Cyr. 6.4.3 ; ἔλαθόν τε καὶ ἔφθασαν προκαταλαβόντες, Thuc. 3.112 u. A. – Häufiger c. accus. der Person, vor der man verborgen bleibt, λάθε δʼ Ἕκτορα, Il. 22.277, οὐδέ με λήσει, 23.326 ; οὐδʼ ἔλαθε σκοπόν, er blieb dem Späher nicht verborgen, entging ihm nicht, Pind. P. 3.27 ; οὐκ ἔστι λαθεῖν ὄμματα φωτός Aesch. Ag. 770 ; u. in Prosa, Her. 8.25 u. Folgde ; – u. mit ὅτι, σὲ τοῦτο λανθάνει ὅτι, Plat. Parm. 128c, λέληθέ σε, ὅτι –, Gorg. 508a ; im Ggstz von ὀξέως αἰσθάνεσθαι, Phaedr. 263c ; Xen. Mem. 3.5.24 ; auch περὶ τούτου λέληθε τὸ πλῆθος, Hier. 2.5, wie περὶ τοῦτο, Plat. Legg. X.903c. – Aehnlich ἐδόκεες θεοὺς λήσειν οἰα ἐμηχανῶ, du meintest, es werde den Göttern verborgen bleiben, was für Dinge du unternähmst, Her. 8.106 ; vgl. Ar. Eq. 465. – Am gewöhnlichsten tritt ein partic. hinzu, das ausdrückend, was verborgen bleibt, wo man meist λανθάνω mit einem adv. heimlich, unvermerkt, unversehens, u. das partic. durch ein verb. finitum übersetzen kann, μή σε λάθῃσι κεῖσʼ ἐξορμήσασα, daß sie nicht dir unbemerkt, ohne daß du es merkst. hervorbreche, Od. 12.220, 13.270 u. öser ; οὐδʼ ἔλαθʼ αἴπυτον κλέπτοισα, Pind. Ol. 6.36 ; θεόν τι λαθέμεν ἔρδων 1.64 ; μή με λάθῃ προσπεσών, daß er mich nicht unversehens üborsalle, Soph. Phil. 156, wie Eur. Heracl. 338 ; μὴ κατθανών σε σύγγονος λέληθʼ ὅδε Or. 209 ; u. in Prosa, οὐδʼ ἐλάνθανε τοὺς διαβεβηκότας ταῦτα πρήξας Her. 8.25, es entging ihnen nicht, daß er dies tat ; Thuc. u. A.; ἔλαθον ἡμᾶς ἀποδράντες Xen. Cyr. 4.2.5 ; auch λανθάνω καὶ ἐμαυτὸν οἰόμενος, mir selbst unbewußt meine ich, Plat. Crat. 393b ; ἐλάνθανον αὑτοὺς ἐπὶ τῷ λόφῳ γενόμενοι, ohne daß sie es merkten, waren ste auf den Hügel gekommen, Xen. An. 6.3.22. – Auch ohne accus. so, λελήθασι μανθάνοντες, sie haben unvermerkt gelernt, Xen. Ath. 1.19, λανθάνομεν ταὐτὰ ποιοῦντες Plat. Theaet. 164c, wo man ἑαυτούς, ἡμᾶς αὐτούς ergänzen kann ; vgl. noch δουλεύων λέληθας, du hast nicht gemerkt, daß du ein Sklave bist, Ar. Vesp. 517 ; λήσετε διαφθαρέντες, Plat. Gorg. 487d.
2) Med. λανθάνομαι, λήσομαι, dor. λᾱσεύμεθα, Theocr. 4.39 (aber λησόμενος ist pass. Soph. El. 1249), ἐλαθόμην, perf. λέλησμαι, ep. λέλασμαι, auch aor. p. λασθῆμεν, Theocr. 2.46, vor sich verborgen halten, vergessen, ἢ λάθετʼ ἢ οὐκ ἐνόησεν, Il. 9.537 ; μηδαμῶς λάθῃ, Aesch. Ch. 680. – Gew. c. gen., νόστου τε λαθέσθαι, Od. 9.97, ἐφημοσύνης, 12.227 ; ἀλκῆς, im Ggstz von μνήσασθαι, oft, wie Aesch. Suppl. 712 ; λελάσμεθα θούριδος ἀλκῆς, Il. 11.313 ; versäumen, unterlassen, 9.537 ; τῶν πάρος λαθώμεθα Eur. Hel. 1233 ; u. fut., οὗ ποτʼ οὐ λελήσεται, Alc. 198 ; κείνου λελῆσθαι, Soph. El. 342 ; μητέρων τε καὶ ἀδελφῶν λελῆσθαι, Plat. Phaedr. 252a ff. das in Prosa üblichere ἐπιλανθάνομαι). - Bei Sp. auch = act., ὄφρα τοκῆας λήσομαι ἐντύνουσα ὑπόσχεσιν Ap.Rh. 3.737 ; vgl. Arist. poet. 17 analyt. prior. 2.19 ; λήσονται εἰς τὴν αὐτὴν ἐγκυλισθέντες ἀπορίαν S.Emp. adv.gramm. 108 ; ἧκον ἐς τὴν Αἴγυπτον ὡς δὴ ἐνταῦθα λησόμενοι τοὺς πολεμίους, Luc. sacrif. 14.
3) der aor. λέλαθον hat Il. 15.60, ὄφρα λελάθῃ ὀδυνάων, faktitive Bdtg, die Schmerzen vergessen lassen (vgl. ληθάνω), sonst = ἔλαθον, wie Ap.Rh. 3.779, πῶς γάρ κεν ἐμοὺς λελάθοιμι τοκῆας φάρμακα μνησαμένη ; vgl. Orph. Arg. 874. – Und im med., οὐδὲ σέθεν θεοὶ μάκαρες λελάθοντο, Il. 4.127, λελαθέσθαι, 19.136, μήτις μοι ἀπειλάων λελαθέσθω, 16.200, u. öfter bei sp.D.; auch = act., μῆτιν συμφράσσασθαι ὅπως λελάθοιτο τεκοῦσα παῖδα φίλον Hes. Th. 471.
λήθω
3 sing. pa. iterative λήθεσκε Il. 24.13.
2 sing. fut. λήσεις Od. 13.393.
3 sing. λήσει Il. 23.326, 416 : Od. 11.126, Od. 22.198.
Infin. λήσειν Od. 11.102.
Aor. λάθον Od. 13.270.
3 sing. ἔλαθε Il. 14.1, Il. 17.1, 626, 676, Il. 20.112, Il. 24.477. λάθε Il. 3.420, Il. 15.583, Il. 16.232, Il. 17.89, Il. 22.277, Il. 23.388 : Od. 9.281, Od. 12.182.
3 dual λαθέτην Od. 22.179.
3 pl. λάθον Il. 24.331.
3 sing. subj. λάθῃσι Il. 22.191 : Od. 12.220.
3 sing. opt. λάθοι Il. 10.468, Il. 24.566 : Od. 4.527.
Pple. λαθών Il. 9.477, Il. 11.251, Il. 12.390, Il. 15.541, Il. 24.681 : Od. 17.305.
3 sing. subj. redup. aor. λελάθῃ Il. 15.60.
Mid. Fut. λήσομαι Od. 1.308.
Infin. λήσεσθαι Od. 11.554.
3 sing. aor. λάθετο Il. 9.537.
3 pl. λάθοντο Il. 13.835, Il. 15.322, Il. 16.357.
Subj. λάθωμαι Il. 6.265, Il. 22.282.
3 sing. λάθηται Od. 9.102.
3 pl. λάθωνται Il. 10.99.
Opt. λαθοίμην Il. 10.243 : Od. 1.65.
3 pl. λαθοίατο Od. 10.236.
Infin. λαθέσθαι Il. 12.235 : Od. 9.97.
3 pl. redup. aor. λελάθοντο Il. 4.127.
3 sing. imp. λελαθέσθω Il. 16.200.
Infin. λελαθέσθαι Il. 19.136.
3 sing. pf. λέλασται Il. 5.834.
1 pl. λελάσμεθα Il. 11.313.
Pple. λελασμένος Il. 16.538, 776, Il. 23.69 : Od. 13.92, Od. 24.40.
Acc. sing. masc. λελασμένον Il. 13.269.
(ἀπεκ-, ἐκ-, ἐπιλήθω, καταλήθω).
- 1
To escape, elude, avoid, to manage or fail to attract the observation, notice or attention of : οὐδέ σε λήθω (nothing that I do escapes thee) Il. 1.561, πάσας τρῳὰς λάθεν Il. 3.420, λαθὼν φύλακας Il. 9.477, οὐδέ σε λήθω τιμῆς ἧς . . . (app., thou art mindful of me in the matter of the . . .) Il. 23.648, οὐδέ με λήθεις (I know it right well) Il. 24.563. Cf. Il. 10.468, Il. 11.251, Il. 14.296, Il. 15.461, 583, Il. 16.232, Il. 17.676, Il. 22.191, 193, 277, Il. 23.326, Il. 24.566, 681 : ἔμʼ οὐ λάθεν (I saw what he was driving at) Od. 9.281, παρέσσομαι, οὐδέ με λήσεις (thou wilt not look in vain for aid) Od. 13.393. Cf. Od. 11.102, 126, Od. 17.305, Od. 22.179.
Without expressed object : ὰπὸ τείχεος ἆλτο λαθών Il. 12.390. Cf. Il. 15.541 : Od. 2.106 = Od. 24.141, Od. 19.151.
With pple. expressing the action which is unnoticed : οὐδέ σε λήθω κινύμενος (my setting forth is not hidden from thee) Il. 10.279, ἄλλον τινὰ μᾶλλον λήθω μαρνάμενος (others may not mark my prowess) Il. 13.273, βάλλοντες ἐλάνθανον
(shot from a concealed position) Il. 13.721, οὐδʼ ἔλαθʼ Ἥρην ἰών Il. 20.112. Cf. Il. 13.560, Il. 17.89, Il. 23.388, Il. 24.331, 477 : μή ἑ λάθοι παριών Od. 4.527, μή σε λάθῃσι [νηῦς] κεῖσʼ ἐξορμήσασα (sheer off before thou art aware of it) Od. 12.220, λάθον ἑ θυμὸν ἀπούρας (took him at unawares and slew him) Od. 13.270. Cf. Od. 8.93 = 532, Od. 12.17, 182, Od. 16.156, Od. 19.88, 91.With a clause with sim. force : οὐδʼ ἔλαθʼ Αἴαντα Ζεύς, ὅτε . . . Il. 17.626.
With a pple. expressing a circumstance : οὐδʼ ἔλαθʼ Ἀτρέος υἱὸν πάτροκλος δαμείς ρ. 1.
Of a natural phenomenon : οὐδέ μιν ἠὼς λήθεσκεν Il. 24.13. Cf. Od. 22.198.
Of sound Il. 14.1.
Impers. : οὐδέ με λήσει (I shall know well how to do it) Il. 23.416.
With clause : οὐδέ ἑ λήθει ὅππως . . . (he knows well how to . . .) Il. 23.323.
- 2
To cause to forget or lose consciousness of.
With genit.: ὄφρʼ [Ἕκτορα] λελάθῃ ὀδυνάων Il. 15.60.
- 3
In mid., with genit., to forget, with various shades of meaning.
- a
To lose the recollection of, cease to remember : οὐδʼ ὣς τοῦ λήθετο Od. 2.23. Cf. Od. 10.236.
- b
To lose the recollection of, cease to be afflicted or affected by : λελασμένος [τῶν] ὅσσʼ ἐπεπόνθει Od. 13.92.
- c
To lose the power of displaying or putting in practice : ἀλκῆς Il. 6.265.
In reference to a dead man, for whom all thought of something is over : λελασμένος ἱπποσυνάων Il. 16.776 : Od. 24.40.
- d
To let slip from the memory : οὔ ποτε λήσομαι αὐτῶν (what has been said) Od. 1.308.
- e
To put out of one’s mind, cease to be influenced by : χόλου Od. 11.554.
- f
To put out of one’s mind, remove oneself from the operation of : Ἄτης Il. 19.136.–
- g
To fail to do due honour to : θεῶν Il. 24.427. Cf. Od. 14.421.–
- h
To neglect, take no thought for the welfare or well-being of, care nothing for : οὐδὲ σέθεν λελάθοντο Il. 4.127, τῶν (sc. Ἀχαιῶν) λέλασται (has no care for them) Il. 5.834. Cf. Il. 16.538, Il. 23.69 : πῶς ἂν Ὀδυσῆος λαθοίμην; Od. 1.65.–
- i
To pass over : πῶς ἂν Ὀδυσῆος λαθοίμην; Il. 10.243.–
- j
To let slip from one’s mind, care no longer about, cease to strive for, depart from : νόστου Od. 9.97, 102, ἀπειλάων Od. 13.126.–
- k
To neglect, put from one’s thoughts, omit, fail or neglect to carry out, exercise, display or put in practice : οὐ λήθετʼ ἐφετμέων παιδὸς ἑοῦ Il. 1.495, μὴ φυλακῆς λάθωνται Il. 10.99, τί παθόντε λελάσμεθʼ ἀλκῆς; (do we forget our . . .?) Il. 11.313. Cf. Il. 5.319, Il. 12.203, 393, Il. 13.269, 835, Il. 15.322, Il. 16.200, 357, Il. 17.759, Il. 22.282, Il. 23.725 : Od. 12.227.
Without expressed object : ἢ λάθετʼ ἢ οὐκ ἐνόησεν Il. 9.537. Cf. Il. 9.259 = Il. 11.790.
- l
To forget, not to consider or put confidence in : Ζηνὸς βουλέων Il. 12.235.
- a
- 1
- Ain most of the act. tenses, to escape notice, to be unknown, unseen, unnoticed:
- 1c. acc. pers., λ. τινά only, to escape his notice, Lat. latere aliquem, Hom., Attic; impers., σὲ λέληθε it has escaped your notice, Plat.
- 2most often with a part. added, in which case we usually translate the part. by a Verb, and express λανθάνω by an Adverb, unawares, without being observed, unseen, unknown; and this, either,
- awith an acc. pers., ἄλλον τινὰ λήθω μαρνάμενος I am unseen by others while fighting, i. e. I fight unseen by them, Il.; μὴ λάθηι με προσπεσών lest he come on unseen by me, Soph.
- bwithout an acc., μὴ διαφθαρεὶς λάθηι lest he perish without himself knowing it, Soph.; δουλεύων λέληθας you are a slave without knowing it, Ar.—This construct. is reversed, as in our idiom, ἀπὸ τείχεος ἆλτο λαθών (for ἔλαθεν ἁλόμενος) Il.; λήθουσά μʼ ἐξέπινες Soph.
- Bthe compd. Verbs ἐκληθάνω, ἐπιλήθω (v. sub vocc.), take a Causal sense, to make one forget a thing, c. gen. rei: so in redupl. aor2 λέλαθον, ὄφρα λελάθηι ὀδυνάων that he may cause him to forget his pains, Il.
- CMid. and Pass. to let a thing escape one, to forget:
- 1to forget, absol. or c. gen. rei, Hom.; so in redupl. aor., οὐδέ σέθεν θεοὶ λελάθοντο Il., etc.; and in perf. pass., ἐμεῖο λελασμένος Il.; κείνου λελῆσθαι Soph.
- 2to forget purposely, to pass over, ἢ λάθετʼ ἢ οὐκ ἐνόησεν either he chose to forget it or perceived it not, Il.
-
…, ἔφη, τοιαύτη μᾶλλον εἶναι ἡ παρὰ Πρωταγόρου μάθησις. οἶσθα οὖν ὃ μέλλεις νῦν πράττειν, ἤ σε λανθάνει ; ἦν δʼ ἐγώ. τοῦ πέρι ; ὅτι μέλλεις τὴν ψυχὴν τὴν σαυτοῦ παρασχεῖν θεραπεῦσαι ἀνδρί, ὡς φῄς…
Plato, Protagoras
-
…ἠρόμην ; εὖ μὲν οὖν οἶδα, ἔφη. καὶ οὐδέν γέ σοι πλέον ἔσται · οὔτε γὰρ ἄν με λάθοις κακουργῶν, οὔτε μὴ λαθὼν βιάσασθαι τῷ λόγῳ δύναιο. οὐδέ γʼ ἂν ἐπιχειρήσαιμι, ἦν δʼ ἐγώ, ὦ…
Plato, Republic
-
…ἐγὼ δὲ τούτοις ἅπασιν κατὰ τοῦτο εἶναι οὐ συμφέρομαι · ἡγοῦμαι γὰρ αὐτοὺς οὔ τι διαπράξασθαι ὃ ἐβουλήθησαν οὐ γὰρ λαθεῖν τῶν ἀνθρώπων τοὺς δυναμένους ἐν ταῖς πόλεσι πράττειν, ὧνπερ ἕνεκα ταῦτʼ ἐστὶν τὰ προσχήματα · ἐπεὶ οἵ γε πολλοὶ…
Plato, Protagoras
-
…τινὶ καὶ ἄλλῃ, οὗτος καὶ φυλάξασθαι ; πάνυ γε. ἆρʼ οὖν καὶ νόσον ὅστις δεινὸς φυλάξασθαι, καὶ λαθεῖν οὗτος δεινότατος ἐμποιήσας ; ἔμοιγε δοκεῖ. ἀλλὰ μὴν στρατοπέδου γε ὁ αὐτὸς φύλαξ ἀγαθός, ὅσπερ καὶ τὰ τῶν…
Plato, Republic
-
…, καὶ φήσεις ταῦτα ποιῶν δίκαια πράττειν, ὁ τῇ ἀληθείᾳ τῆς ἀρετῆς ἐπιμελόμενος ; ἢ οὕτως εἶ σοφὸς ὥστε λέληθέν σε ὅτι μητρός τε καὶ πατρὸς καὶ τῶν ἄλλων προγόνων ἁπάντων τιμιώτερόν ἐστιν πατρὶς καὶ σεμνότερον καὶ ἁγιώτερον καὶ ἐν…
Plato, Crito
-
…οἶδα, ἔφη. καὶ οὐδέν γέ σοι πλέον ἔσται · οὔτε γὰρ ἄν με λάθοις κακουργῶν, οὔτε μὴ λαθὼν βιάσασθαι τῷ λόγῳ δύναιο. οὐδέ γʼ ἂν ἐπιχειρήσαιμι, ἦν δʼ ἐγώ, ὦ μακάριε. ἀλλʼ ἵνα μὴ…
Plato, Republic
-
…ἐτύγχανον τῆς οἰκίας, καὶ ᾔδη ὅτι ἀμφίθυρος εἴη ἐδόκει μοι ταύτῃ πειρᾶσθαι σωθῆναι, ἐνθυμουμένῳ ὅτι, ἐὰν μὲν λάθω, σωθήσομαι, ἐὰν δὲ ληφθῶ, ἡγούμην μέν, εἰ Θέογνις εἴη πεπεισμένος ὑπὸ τοῦ Δαμνίππου χρήματα λαβεῖν ,…
Lysias, Speeches
-
…ἀναλισκομένοις ὑπὸ τούτων πολυγονίαν, σωτηρίαν τῷ γένει πορίζων. ἅτε δὴ οὖν οὐ πάνυ τι σοφὸς ὢν ὁ Ἐπιμηθεὺς ἔλαθεν αὑτὸν καταναλώσας τὰς δυνάμεις εἰς τὰ ἄλογα · λοιπὸν δὴ ἀκόσμητον ἔτι αὐτῷ ἦν τὸ ἀνθρώπων γένος, καὶ ἠπόρει…
Plato, Protagoras
-
…ἴσως τοὺς τὰ βαλλάντια ἀποτέμνοντας λέγειν. λυσιτελεῖ μὲν οὖν, ἦ δʼ ὅς, καὶ τὰ τοιαῦτα, ἐάνπερ λανθάνῃ · ἔστι δὲ οὐκ ἄξια λόγου, ἀλλʼ ἃ νυνδὴ ἔλεγον. τοῦτο μέν, ἔφην, οὐκ ἀγνοῶ ὃ…
Plato, Republic
-
…καὶ μὴ διακωλύῃ πράττειν ἃ βούλεται. ἀλλʼ, ὠγαθέ, ἔστω μὲν ἄδικος, δυνάσθω δὲ ἀδικεῖν ἢ τῷ λανθάνειν ἢ τῷ διαμάχεσθαι, ὅμως ἐμέ γε οὐ πείθει ὡς ἔστι τῆς δικαιοσύνης κερδαλεώτερον. ταῦτʼ οὖν καὶ ἕτερος ἴσως…
Plato, Republic