λαταγέω
λαταγέω, throw the λάταξ
λᾰτᾰγ-έω,
- throw the λάταγες, λ. κοττάβους Luc. Lex. 3.
λᾰτᾰγέω , contr. [λάταξ ] to set ringing: κοττάβους kottaboi, throwing drops of wine, see κότταβος Luc. Lex. 3.
λαταγέω-ῶ [ᾰᾰ] jeter le reste du vin au jeu du cottabe, d’où faire le bruit du vin qui tombe au jeu du cottabe, Luc. Lex. 3.
Étym. λάταξ.
λαταγέω, die λάταξ schleudern und dadurch ein Geräusch hervorbringen, ὑμεῖς δὲ ἴσως ῷεσθε μὴ λαταγεῖν τοὺς κοττάβους Luc. Lex. 3.