λατερπής
λατερπής -ές [λαός , τέρπω ] that cheers up the people, most pleasant Pind. fr. 346b (conject.).
λατερπής ?
- 1most delightful εὐνο]ια λατερπει φιλ[ (εὐνοία<ι> dubitanter Lobel: εὐνο<μ>ία<ι> Lloyd-Jones: cf. comm. in Pap. Soc. It., 1391, πιθα[νῶς τὴν] εὔνοιαν κατὰ σύν[θεσιν] εἴρηκεν λατερπ[έα διὰ] τὸ τοὺς λαοὺς τέρπ[ειν (supp. Bartoletti, Barns, Snell) P. Oxy 2622, fr. 1. 3. ad ?fr. 346b.