Λατινίς
Λᾰτῑνίς -ίδος [Λατῖνος] adj. fem. from Latium, Latin Nonn. D. 41.160 etc. | subst. ἡ Λατινίς Latium: Λατινίδος ἔκγονε Ῥώμη (codd. Ῥώμης) O Rome, daughter of Latium Or. Sib. 3.356, 8.75.
Λατινίς, ίδος [ᾰῑῐδ] adj. f. c. Λατινιάς, Christ. Ecphr. 303 ; Nonn. Jo. 19, 102.