λευκηπατίας
λευκηπατίας, white-livered
λευκ-ηπᾰτίας or λευχηπᾰτίας, ου, ὁ,
- white-livered, i.e. cowardly, Com.Adesp. 1072.
λευκηπᾰτίᾱς -ου [λευκός , ἧπαρ ] white-livered i.e. timid, fearful Zenob. 4.87.
λευκ·ηπατίας ou mieux λευχ·ηπατίας, ου [ᾰᾱ] adj. m. qui a le foie blanc, c. à d. simple, modeste, timide, Zénob. 4, 87.
Étym. λ. ἧπαρ.
λευκηπατίας, ὁ, oder richtiger λευχηπατίας, mit weißer Leber, d.i. furchtsam, verzagt, Zenob. 4.87 ; Phryn. in B.A. erkl. εὐήθης.