λεύκιππος

λεύκ-ιππος, ον,

• riding or driving white horses, Ibyc. 16, Stesich. 86, Pi. P. 4.117, S. El. 706; of Persephone, Pi. O. 6.95; λ. Ἀώς B. Scol.Oxy. 24.
• • • 2 λ. ἀγυιαί full of white horses, Pi. P. 9.83.

λεύκιππος -ον [λευκός, ἵππος] of the white horses, who has or rides or guides white horses Ib. 4.1 Pind. O. 6.95, al. Soph. El. 706 etc. ‖ full of white horses: ἀγυιαί streets Pind. P. 9.83.

λεύκιππος, (für λεύχιππος), mit weißen Rossen, Pind. Ol. 6.95 u. öfter ; auch ἀγυιαί, wo Wettrennen gehalten werden, P. 9.86 ; Soph. El. 696 ; bes. von den Dioskuren, Ibyc. frg. 27 ; Eur. Hel. 640 u. sp.D., wie Theocr. 13.11 von der Eos.

λεύκιππος, -ον

• 1with white horses φοινικόπεζαν ἀμφέπει Δάματρα λευκίππου τε θυγατρὸς ἑορτὰν Persephone O. 6.95 “λευκίππων δὲ δόμους πατέρων, κεδνοὶ πολῖται, φράσσατέ μοι σαφέως” i. e. of the noble ancestors of Jason P. 4.117 λευκίπποισι Καδμείων μετοικήσαις ἀγυιαῖς (by hypallage for λευκίππων Καδμ.) P. 9.83 λευκίππων Μυκηναίων προφᾶται fr. 202.

λεύκιππος λεύκ-ιππος, ον

• riding or driving white horses, Pind., Soph.; λ. ἀγυιαί streets thronged with white horses, Pind.