λευκήρης
λευκήρης, white, blanched
λευκ-ήρης, ες,
- white, blanched, θρίξ A. Pers. 1056, dub. in PFay. 2 iii 32 (Lyr., ii A.D.).
λευκήρης -ες [λευκός , ἀραρίσκω] white, pure white: γενείου … λευκήρη τρίχα the white beard Aeschl. Pers. 1056.
λευκ·ήρης, ης, ες, blanc, Eschl. Pers. 1056.
Étym. λ. *ἄρω.
λευκήρης, weiß gefugt, übh. weiß, θρίξ Aesch. Pers. 1013.
λευκήρης
λευκ-ήρης, ες
*ἄρω
- white, blanched, Aesch.