λεωφόρος

λεωφόρος, ον,

• v. λαοφόρος. λῇ, λῇς, etc., v. λῶ. ληβόλε· λιθοβόλε, ἄξιε λιθασθῆναι, Hsch. ληβολία· δημοσία κοπρία, Id.

λεωφόρος -ον Att. for λαοφόρος busy ‖ subst. ἡ λεωφόρος main street, also fig. Gel. 1 pref. 23 etc.

λεωφόρος, Volk tragend, ἡ λ., sc. ὁδός, Landstraße, Heerstraße, Plat. Legg. VI.763c u. 881 ; wie Hdn. 8.8.16 ; ἐκτροπαί Eur. Rhes. 881 ; αἱ μάλιστα λ. πύλαι, die am meisten passiert werden, Her. 1.187.

λεωφόρος λεω-φόρος, ον Attic for λαοφόρος.